Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

Ξόρκια

Σίγουρα ένας από τους μεγαλύτερους φόβους μου ειναι η επί μακρον μοανξιά.
Και απλά θέλω να το μοιραστώ λιγο ;-P

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Post Scriptum

Λίγο κυκλοθυμικά αλλά πολύ γλυκά θα ήθελα να σας πω να φύγετε· να πάτε αλλού. Απόψε χέστηκα για όλα. Στο διάολο και η συνοχή και η αυτοαπελευθέρωση. Κι άλλα πολλά. Ξαφνικά περνούσα έξω από ένα πανηγύρι και δε μπορούσα λέει να φρενάρω, κι έτσι κύλισα πίσω, τότε που ήταν πράγματι γιορτή. Στο διάολο σαφώς, και στο πορτοκαλί που λιώνει καθώς τολμάει να υψωθεί μπροστά μου και γίνεται λευκό, μετά. Δε με νοιάζει και δε θέλω να μάθω, για το παραμύθι που στοργικά μου λες κάθε βράδυ για να με παίρνει ο ύπνος. Που δηλαδή, δεν είσαι εδώ κι είναι όλα σχεδόν απόντα. Μάλλον με νοιάζει που συγκατοικούμε, κυρίως τα βράδια δηλαδή, όλως τυχαίως στην ίδια σκέψη. Τη δική μου σκέψη. Με νοιάζει που δεν έχω σε ποιόν να γκρινιάξω για την απουσία σου· τη δική μου απουσία δηλαδή. Μα χέστηκα. Εγώ θα πάω να ξαπλώσω σε σχεδόν τέσσερα τετραγωνικά στρώμα και σου υπόσχομαι, πως δε θα σε σκεφτώ απόψε. Κι ούτε θα μου λείπεις. Αδιαφορώ για όλα και για τίποτα, χωρίς κανένα λόγο, και λέω λόγια που δεν ακούς. Που ακόμα και να στα φωνάξω δε θα τα καταλάβεις, θα με καταλάβεις;

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Η άλλη πλευρά

Προφανώς πολύ ενδιαφέρον.
Φυσικά όμορφο.
Και νομίζω τίποτα λιγότερο από αυτό που σκέφτομαι και νοιώθω.
Α ρε Μανωλάκη αγόρι μου :- )
Αν ήθελα να ευχηθώ κάτι, είναι να μπορούσα να κάνω τους ανθρώπους να δώσουν το καλύτερο δυνατό που έχουν μέσα τους. Δηλαδή κι εγώ μαζι με αυτούς.
Δεν ξέρω πάντα τον τρόπο. Πειραματίζομαι όμως, ε;

Μ' αγαπάτε ρε;
Δεν είμαι μόνος μου; Ε παιδιά;

Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

L

Μπορώ να με φανταστώ;
Αξίζει η προσπάθεια;
Μακάρι.

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

28

Μία κηδεία, κάτι γενέθλια, ανθρώπων ιστορίες. Καναπέδες που ενδείκνυνται για σκέψεις σε συσκευασία νύστας. Προς στιγμήν ήθελα να τραβήξω τις μπλούζες που καθένας είχε επιλέξει να τον σκεπάζουν, οι αντιφάσεις όπως πάντα μυρίζουν από μακρυά. Ποιός είναι ο καλλιτέχνης; Παιδιά κάτι έχουμε χάσει. Ποιός μεγάλωσε στ' αλήθεια; Ψεύδη κατά συνθήκη. Γιατί γαμώτο; Κάποιος είναι ανορεξικός. Βρες τον. Κάποιοι δεν είναι ζευγάρι. Άντε καλέ.
Ένα χρώμα θα κρατήσω για μένα, κι ένα άλλο θα σου δείξω.

Σάββατο, 10 Ιουλίου 2010

Μετά από καιρο

Λες να γίναμε ρόμπες;
Οκ, so what?
Πφφφφφ

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Underground

Ώρες μικρές, σκέψεις μικρές επίσης.
Δες το αλλιώς.
Μια Coca Cola light σ' ένα παγκάκι (η βόλτα που κοστίζει μόνο 1.30€).
Κι εγώ θα κάτσω από την άλλη πλευρά.
Βράδια ήσυχα, όχι όμως όπως το τραγούδι.
Αλλιώς.

Εδώ απόψε νομίζω πως προσωρινά δε φοβάμαι.
Και για φαντάσου, δεν είμαι στο σπίτι.
Κοίτα να δεις, ο κόσμος αντί για ταβάνι έχει ουρανό.
Για κοιτάξου λίγο στον καθρέφτη – συμβολικά πάντα.
Τί βλέπεις;

Σιωπή;