ToDo list

Ἔτσι ἁπλά. Στοχεύω στὴν ἐλπίδα μου γιὰ εὐτυχία. Ὅτι θέλω, τὸ πιστεύω, τὸ μπορῶ· θέλω νὰ τὸ κάνω.

Τριανταένα και κυκλοφόρησε

               ▗▟███▙▖                                      
             ▗▟███████▄                                     
             ▟█████████▙                                    
            ▟███████████▌                                   
           ▐█████████████▖                                  
          ▗██████▛▝██████▙                                  
          ▟██████  ▝██████▌                                 
         ▐██████▘   ▐██████▖                                
        ▗██████▌     ██████▙                                
        ████████████████████▌                   ▗██████▛    
       ▟█████████████████████▖                 ▗██████▛     
      ▗██████████████████████▙▖                ▟██████▘     
      █████████████████████████               ▐██████▌      
     ▟██████▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▘             ▗██████▛       
    ▗██████▘                                 ▟██████▘       
    ██████▛                                 ▐██████▌        
   ▟██████                 ▄▄▄▄▄▄▄▖        ▗██████▛         
  ▗██████▘                 ▜██████▙        ███████▘         
  ▀▀▀▀▀▀▘                  ▝███████▌      ▟██████▘          
                            ▝███████▖    ▐██████▛           
                             ▜██████▙   ▗███████            
                              ▜██████▌  ███████▘            
                               ▜██████▖▟██████▌             
                               ▝█████████████▛              
                                ▐████████████▘              
                                 ▜██████████▘               
                                  ▀████████▘                
                                    ▀███▛▀                  
                                                            

Ένα περιοδικό που πάντα κάτι θέλει να μας πει. Δε θα πω τίποτα περισσότερο. Απλά, όπου το βρείτε, πάρτε το!

Κολ[λη]μι

Ευχαριστώ!

Ο Σαλονικιός

― Ωπς, το αγόρι!
― Γειά!
― Τί κάνεις παιδί;
― Λίγο έτρωγα, είχα πάρει λίγο τυρί από το σουπερ μάρκετ και το έβαλα πάνω από κάτι κεφτεδάκια. Τώρα πίνω λίγο γάλα.
― Λολ
― Κατά τα άλλα, λίγο σπίτι, λίγο ρομέο, λίγο καθαρίζω, λίγο μοναξιές. Όλα λίγο.

Οι κάβλες

― Έφτασα
― Καλώστονε. θέλω να σου πω τη δική μου φαντασίωση
― Ποιά;
― που έχω από τους ανθρώπους!
― Ποιά ειναι;
― Να μου υποσχεθεί κάποιος ότι ειμαι τόσο σημαντικός για τη ζωή του, που δε μπορεί χωρίς εμένα! Κι εγώ με τη σειρά μου να κάνω, ότι δε μπορεί αυτός.
― Και πώς το ανακάλυψες;
― Τυχαία, όπως πάντα. Αν και ξέρεις κάτι;
― Τί;
― Μπορεί να ειναι το ακριβώς ανάποδο.
― Δουλεύεις;
― Τσουκ, γιαυτό έχω σφηνώσει στον Πειραιά
― Πάμε για καφέ;
― Μετά το γυμναστήριο
― Λες να χτυπήσουμε ένα καφεδάκι;
― Δεν το χω κουνήσει όλη τη βδομάδα, να το χτυπησουμε αμέ!
― Εκτυπωτή έχεις;
― Ε ναι, αν και το toner πνέει τα λοίσθια. Αν ειναι λίγες σελίδες να σου τυπώσω ότι θες
― Τη συνομιλία να τυπώσεις
― ναι.. (γιατί;) θα το παίξουμε ψυχαναλυτές κ έτσι;
― Εσύ! Όχι εγώ.
― Ναι τώρα σώθηκες. αλλα ναι μωρε εντάξει. Δηλαδή εμπιστεύεσαι τις ψυχογραφικές και ψυχαναλυτικές μου ικανότητες;
― Αρκετά. Αλλά σίγουρα, όχι μόνο τις δικές μου.

Να χάνεται!

Απόσπασμα από συνομιλία με τον καλό μου γείτονα

*
την ξέρεις αυτήν;
που δεν παίρνω όρκο οτι ειναι γυναίκα
*
ειναι γυναικα
την ξερω
*
σοβαρά; ειναι γυναίκα; μόλις μου έλυσες μια απορία χρόνων
*
παλαιοτερα που εγραφα πιο συχνα σχολιαζε το blog μου
και είναι προσωπικη φίλη αγαπημένου ανθρωπου (call me ex now)
*
lol
να λοιπόν χρήσιμοι πρώην
οι δικοί μου άχρηστοι
πφφφφ
ο ένας κλεισμένος στο σπίτι του,
με τον άλλο φάγαμε τα μούτρα μας...
και ο ανεκπλήρωτος ο έρωτας, εξαφανίστηκε στην κινα...
να μου χαθεί...
... να χάνεται
*

*
δε σε ενοχλεί να πάρω μέρος της συνομιλίας μας για το blog μου;
*
παρακαλω...
*
δεν αναφέρω ονόματα καταστάσεις.. απλά κάτι με συγκίνησε πάλι
*
καλα όπως θες
βαλε αρχικα δεν εχω θεμα
αν θες βαλε και παραπομπη στο blog moy
*
όχι.. προτιμώ το "ο καλός μου γείτονας"
*
χαχα οκ
*
τα αρχικά ειναι για τα μυαλά
ο καλός γείτονας ειναι για τις καρδιές
*

em dash

Ἂν ἡ φαντασίωσή σου, συμπληρώνει τὴ δική μου, ἔλα ἐδῶ. Νὰ χαρίσουμε ὁ ἕνας στὸν ἄλλον ὅτι πιό σημαντικὸ ἔχουμε καὶ μ' αὐτὸ νὰ ἐγγυηθοῦμε τήν ἀγάπη.

Τὸ χρονικὸ ἑνὸς προαναγγελθέντος θανάτου

Συντελέστηκε παλιά,
Ἑπιβεβαιώθηκε λίγες μέρες νωρίτερα.
Κρακ..
Δυστυχῶς δὲ μπορῶ νὰ κάνω τίποτα περισσότερο.
Κάπου ὅμως θέλω νὰ τὸ βγάλω ἀπὸ μέσα μου,
μόνο νὰ ἐλαφρύνει ἡ σκέψη.

Θεός

Εἶναι ὁ ἄνθρωπος τόσο συχνὸς
καὶ σπάνιος ταυτόχρονα.
Χαρὰ καὶ κρῖμα
Μονό μου βῆμα.

Ὁ ἄνθρωπος τοῦ κάβου

Ἂν ὑπῆρχαν λέξεις...
Ἂν ὑπῆρχε μελωδία...

Ἡ πρωινὴ συννεφιὰ μερικῶν μελαγχολικῶν σκέψεων.
Δὲ θυμᾶμαι πια τί.

:-(

Είναι στεναχωρημένος.

Ὁ ἔρωτας τῆς κυριακῆς

Ἁπλὰ πονάει, γιατὶ δὲν ὑπήρξε ποτέ. Καὶ ἡ κυριακὴ αὐτὴ ἔμεινε μόνη καθισμένη σὲ ἕνα παγκάκι νὰ ἀγναντεύει ἀόριστα ἕνα αἴνιγμα.

― Δεσποινὶς
― Παρακαλῶ
― Μπορῶ νὰ καθίσω δίπλα σας;
― Παρακαλῶ.
― Ξέρετε, βραδυάζει. Δὲν κάνει νὰ μένετε ἐδῶ τὲτοια ὥρα μόνη. Εἶναι ἐπικύνδυνα γιὰ σᾶς.
― Περιμένω λίγο ἀκόμα, νὰ ἔρθει. Σὲ λίγο θὰ ἔρθει. Θὰ δεῖτε κι ἐσεῖς.
― Θὰ μποροῦσα νὰ σᾶς κάνω παρέα μέχρι νὰ ἔρθει τὸ ραντεβοῦ σας, ἂν ἐπιτρέπετε.
― Παρακαλῶ.
― Εἶστε ὥρα ἐδῶ;
― Ἀπὸ τὸ πρωί. Μὰ νομίζω πρέπει νὰ ἔκανα λάθος τὴν ὥρα. Δὲν εἶμαι σίγουρη ἂν εἶπε στὶς ἐννιὰ τό πρωί ἢ τὸ βράδυ.
― Ξέρετε εἶναι σχεδὸν δέκα.
― Ἴσως εἶπε δέκα. Θὰ ἔρθει τώρα, ὅπου νά 'ναι· θὰ δεῖτε. Δὲ μπορεῖ νὰ μὴν ἔρθει.
― Τὸ ὀνομά σας;
― Εἶμαι ἡ Βιρτζίνια. Ἐσεῖς;
― Εἶμαι ὁ Λέοναρντ.
― Καὶ εἶστε ἐδῶ τόσες ὥρες;
― Ναὶ, μὰ περνᾶνε εὔκολα. Ἔχω ἕνα βιβλίο ποὺ μοῦ κρατάει συντροφιά. Ἀνάμεσα στὶς πράξεις. Σχεδὸν τὸ ἔχω τελειώσει. Ἂν δὲν ἔρθει τὸ ραντεβοῦ μου μέχρι νὰ το τελειώσω, θὰ φύγω.
― Θὰ πρέπει νὰ εἶναι πολὺ ἀγαπημένο σας πρόσωπο;
― Ναί, πολύ. Μοῦ ἔχει δόσει τὴ μέγιστη δυνατὴ εὐτυχία.
― Εἶναι πολὺ ὄμορφο αὐτὸ ποὺ περιγράφετε.
― Δὲ νομίζω ὅτι δυὸ ἄνθρωποι θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι πιὸ εὐτυχισμένοι ἀπὸ μᾶς. Σὲ λίγο θὰ ἔρθει. Ἔτσι πρέπει.
― Τί ἐννοοεῖτε;
― Πρέπει νὰ ἔρθει. Δὲ μὲ ἄφηνε ποτὲ μόνη μου σήμερα. Μιὰ τέτοια μέρα, ἔφυγα ἐγώ, τώρα εἶμαι ἐδῶ καί περιμένω νὰ ἔρθει.
― Μὰ γιατί εἶναι βρεγμένα τὰ ροῦχα σας;
― Γιατί ἔφυγα βιαστικά καὶ δὲν πρόλαβα νὰ ἀλλάξω. Θα δεῖτε, τώρα ποὺ θὰ ἔρθει, θὰ στεγνώσουν ὅλα.
― Θέλετε νὰ σᾶς δώσω κάτι νὰ φορέσετε; Ἔχετε παγώσει.
― Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ, ὅμως δὲν τὸ χρειάζομαι. Δὲ γίνεται νὰ μὴν ἔρθει.
― Κι ἂν δὲν ἔρθει;
― Θὰ ξαναφύγω.

Ενοχλητική μοναξιά σαββάτου

Κάπως ξεχασμένος από αυτούς που θα ήθελα να θυμόνται την υπαρξή μου, οι υπόλοιποι απλά δεν υπάρχουν για μένα. Τελικώς, μόνος. Και η αντίφαση στο μεγαλείο της. Το βλέπεις κι εσύ, δεν το βλέπω μόνο εγώ, ναι; Θα τρελλαθώ σου λέω. Και προσπαθώ να βρω ένα γαμημένο λόγο να ξημερώσει η κυριακή. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει σχεδόν συνέχεια τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Και να λες ότι δεν το προσπαθώ; Ζντουπ, πόρτα. Από την άλλη φοβάμαι, πως οι αγαπημένοι μου (μα τι ειρωνία) άνθρωποι, αποφάσισαν να απομακρυνθούν λόγω μιζέριας; Ατέρμονες σκέψεις αν τις συνεχίσω. Δεν έχει θεραπεία ο καταιγισμός σαββατιάτικα.

Θέλω να εξαφανιστώ σε μια αγκαλιά και να σταματήσω να σκέφτομαι και να σταματήσω το χρόνο και να σταματήσω. Αν έρθεις απόψε, σου έχω κρατήσει μια θέση κάπου. Δεν ξέρω που, θα το βρούμε αυτό, θα τα βολέψουμε.

Ένα συγκινησιακό μπλοκάρισμα που έχει επιστρέψει, παρά τις πολύ φιλότιμες προσπάθειες να μιμηθώ λόγια και στάσεις σώματος καθαρών συγκινησιακών ανθρώπων, μήπως και το σώσω λίγο.

Αυτά για απόψε.

Περιγραφές, Ι

Εἶναι ἄσχημη αἴσθηση ὅταν ἔχεις ἀνοιχτεῖ σὲ ἕναν ἄνθρωπο, αὐτὸς νὰ σὲ ἀπορρίπτει. Καὶ ὅσο περισσότερα περιμένεις ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο, τόσο πιὸ ὀδυνηρὴ εἶναι ἡ ἐμπειρία. Θὰ ἤθελα νὰ σὲ παρακαλέσω νὰ μὴν τὸ κάνεις αὐτό. Ποτέ, ποτέ. Ὅταν ἀνοίγεσαι σὲ ἕναν ἄνθρωπο, τότε αὐτὸς ἔχει στὴ διαθεσή του, τὸ μέσα σου. Καὶ μπορεῖ νὰ τὸ ἀγκαλιάσει ἂν θέλει. Μὰ μπορεῖ ἂν θέλει νὰ πάρει μιὰ λεπίδα, νὰ τὴν καρφώσει ὅπου πονάει περισσότερο καὶ νὰ ἀρχίσει νὰ τὴ στριφογυρίζει. Καὶ εἶναι περίεργος αὐτὸς ὁ πόνος· δὲ φαίνεται στὸ πρόσωπο. Ἴσως κάποιος ποὺ σὲ ξέρει νὰ τὸ προσέξει στὰ μάτια.
Κι ἐσὺ τὸ μόνο ποὺ ἔχεις νὰ πράξεις εἶναι νὰ ἀπομακρυνθεῖς, νὰ πάρεις ἥσυχα μιὰ βελόνα καὶ μιὰ κλωστὴ καὶ νὰ μπαλώσεις ὅτι χάλασε. Καὶ νὰ κοιτάξεις τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἀνοίχτηκες. Φαίνονται ὅλα τόσο γλυκὰ ὅταν εἶσαι μακρύτερα· δὲ φταίει. Ἄλλωστε τὸ πιθανότερο εἶναι ὅτι δὲν ἀντιλήφθηκε κὰν τὶ σοῦ συνέβη. Ἴσως δηλαδή, νὰ μὴν σοῦ ἔκανε τίποτα ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἔνοιωσες. Οὔτε κι ἐσὺ φταῖς. Ἁπλὲς ἀνθρώπινες πράξεις, ποὺ ὑποκινοῦνται ἀπὸ ἁπλὲς ἀνθρώπινες ἀνάγκες.
Ἐσὺ νὰ ἀγαπήσεις ὅτι σοῦ συνέβη καὶ νὰ προσπαθήσεις νὰ τὸ ἐκμεταλλευτεῖς μὲ ἕνα τρόπο θετικὸ στὸ μέλλον – θὰ ἦταν ἰδανικό. Ξέρω, πονάει. Μὰ εἶναι μονόδρομος.

Μεταξύ μαθηματικών

— Έχω ανάγκη από λίγο ύπνο. Πάμε για νάνι;
— Μαζί;
— Λες; Έχω καιρό να κοιμηθώ με κάποιον. Ξέρω γω; Και δεν πάμε;
— Αν και ροχαλίζω μου λένε· θα σου κρατάω το χέρι όμως... ή θα σου βουλώνω τα αυτιά, εσύ διαλέγεις.
— Το χέρι νομίζω, μακράν καλύτερο. Κι ας ροχαλίζεις δε με νοιάζει.
— Το άλλο χέρι; Ελεύθερο; Ή όπου θέλω;
— Ε, αν έχεις αγγίξει το ένα χέρι, το άλλο ας ειναι όπου θέλει.

Ἡ νύχτα

Ὅπως πάντα, ἄλλη μιὰ νύχτα σπίτι. Δὲν καταλαβαίνω πῶς περνάνε οἱ μέρες καὶ γίνονται νύχτες, γιατί ξημερώνει, τί νόημα ἔχει ἡ ζωή; Θά 'θελα μόνο νά ἔχω ἕναν ἄγγελο.